Met Patrzyk in de keuken

De tent

Ik had geprobeerd in de buurt van Górowo Iławieckie een plek te vinden om te overnachten. Iets ten Zuiden van deze plaats had ik wel iets gevonden, maar er was geen kamer meer beschikbaar, wel een tent. Ik wilde graag twee nachten blijven en dus stuurde ik een e-mail aan de gastheer Patrzyk Paluch dat ik wel twee nachten in de tent wilde slapen als hij ook een slaapzak had. Dat was dus geregeld.

P1000371.jpg
Braniewo

Op woensdag 30 mei fiets ik van de Oostzeekust bij Frombork (de Oostzee is hier afgesloten door een heel lange landtong, die in de buurt van Elbląg begint en doorloopt tot in het Russische gebied. Bij het Russische Baltisk is er een nauwe opening naar de zee.) langs de de Green Velo Route (Szlak rowerowy wschodny) eerst naar Braniewo en dan met een grote slinger via Pieniężno naar het stadje Górowo Iławieckie. In Braniewo zie ik de enige buitenlandse auto’s van de vakantie: ze komen allemaal uit Rusland, uit de Russische enclave van Kaliningrad, ooit Königsberg. Rusland is hier minder dan 9 km vandaan. In Braniewo geniet ik van een cappuccino, een van de heel schaarse momenten dat het mogelijk is tijdens deze vakantie iets op een terras te drinken. Ik drink er nog een mineraalwater bij. Het wordt warm, een beetje te warm, zo’n 28 graden. In de supermarkt Biedronka (een van de bekendste ketens in Polen naast Lidl en Tesco) koop ik nog spullen voor onderweg.

P1000381.jpg
Voorbij Pieniężno

De fietsroute gaat gedeeltelijk over half-verharde boerenweggetjes, dan weer langs kleinschalige veebedrijven en dan weer langs grootschalige landbouwbedrijven. Ik hoor veel zangvogels, maar ik zou niet weten welke. Dan loopt er opeens een prachtige kraanvogel door het weiland. Als ik tenslotte in Górowo kom, koop ik daar spullen voor een koude avondmaaltijd, inclusief voldoende bier. Dan fiets ik naar mijn ‘camping’. Patrzyk begroet mij bij het boerenhuis en laat mij het miniscule tentje zien en wijst mij op het schrikdraad waar ik niet tegenaan moet gaan staan. Ik ga onder de campingdouche en ga van mijn diner genieten. Er is een picknicktafel bij mijn tent.

P1000383.jpg
Bobrownia: tent en fiets

Inmiddels zijn de muggen in aantocht en ik vraag Patrzyk of ik bij hem in de keuken mag zitten. Heel enthousiast is hij niet maar hij stemt ermee in. Tenslotte krijg ik de indruk dat hij het wel gezellig vindt. Hij begint tegen mij aan te praten in een redelijk verstaanbaar Engels. Eigenlijk is hij geen boer, maar zijn vader – ooit een mijnwerker in Silezië – had het huis gekocht voor zijn oude dag. Zijn vader had wel wat dieren, maar pas later heeft Patrzyk er weer een echt boerenbedrijf van gemaakt. Ik krijg het gevoel dat hij toch geen echte boer is. In ieder geval heeft hij grote afstand tot de mensen in deze streek. Hij vertelt dat hij – voor Polen vrij ongebruikelijk – niet katholiek is en van het katholicisme niets moet hebben. Zijn opmerkingen over de politieke ontwikkeling zijn duidelijk: “Vroeger hadden wij het socialisme. Dat was geen goed systeem, maar voor mijn vader was het goed. Mijnwerkers stonden in hoog aanzien en kregen een goed pensioen. Toen hebben wij een tijdje een ontwikkeling richting democratie gehad, maar die tijd is weer voorbij. We bewegen ons nu weer met grote snelheid in de richting van de Middeleeuwen. De katholieke kerk als hoogste macht en weg met de democratie.” Ik ben bang dat er wel een waarheid zit in zijn wat grove beschrijving.

Ik drink mijn blikje bier op, luister nog wat naar de verhalen van mijn gastheer en ga naar mijn tentje. Ik slaap zonder dekens. Het is te warm. De volgende ochtend krijg ik van Patrzyks vrouw een uitstekend ontbijt. Hoewel ik er meestal niet van houd, eet ik zelfs een warm pannenkoekje gevuld met kwark. De vrouw van de boer is geen mens om mee te spotten: groot en sterk. Ze is wel vriendelijk, maar niet overdreven. Zij laat mij weten dat om elf uur die dag een processie begint in het stadje. Het is een vrije dag in heel Polen: Boże Ciało, het lichaam van God – Fronleichnam in het Duits. Daarover meer in een ander verhaaltje.

P1000425.jpg
Uitzicht van mijn tent

Als ik die middag terug kom van mijn bezoek aan het katholieke feest, krijg ik te horen dat de kamer toch beschikbaar is. Ik hoef dus niet nog eens in een tentje te slapen. Ik kan die avond daar ook warm eten. Ik heb ‘s middags al in een restaurant gegeten, dus dat komt mij wel goed uit. De volgende ochtend na het ontbijt zeg ik tegen Patrzyk: “Ik neem aan dat jouw vrouw hier de baas is en dat ik haar moet betalen.” In het vervolg van het gesprek noem ik haar ironisch “the boss”. Hij geeft aan dat dat de verhoudingen wel ongeveer weergeeft. Voor twee nachten, inclusief ontbijt en een warme maaltijd betaal ik “the boss” PLN 130, minder dan € 35. Zij geeft mij zo’n stevige hand dat ik hem vijftig kilometer lang blijf voelen.

Fietsen in Polen
Het echte platteland
Met Patrzyk in de keuken
Fietspad als ontwikkelingsproject
Katholicisme
Mikaszówka
De Poolse taal
De jaren 70

 

Leave a Reply

Your e-mail address will not be published. Required fields are marked *