Dramatische luchten met HDR

Ik houd eigenlijk niet van HDR. Ik vind het vaak smakeloos zoals landschapsfotografen de luchten zo manipuleren dat ze niet alleen onnatuurlijk rood en blauw gekleurd zijn maar ook zo zwaar dat ze elk moment naar beneden dreigen te vallen. Mijn afkeer van dit soort fotografie heb ik in een eerdere presentatie uitgebeeld. Maar toch is HDR af en toe wel leuk en effectief om een bepaalde stemming mee over te brengen. Hierbij een voorbeeld van wolkenluchten bij Poelgeest.

De lucht boven Poelgeest

Aan de rand van een “natuur”-gebied staat een mooie oude molen. Daarachter staan de moderne flats en eengezinswoningen. Dreigend hingen de wolken daarboven. Hierbij een poging om die stemming vast te leggen, toch maar een keer met HDR.

Het histogram van deze foto omvat alle tinten van puur zwart tot volledig wit. Dit histogram is nergens afgesneden, nergens te zwart of te wit. Dat is wel anders bij de drie opnames waaruit deze HDR geconstrueerd is: belichting 0, -2 en +2. Dat zijn over het algemeen goede waarden bij zo’n sensor van topkwaliteit als van de D610. Kleinere waarden kan die camera zelf wel overbruggen.

De linker opname is niet slecht, alleen is het rechtergedeelte, de witte kant, afgesneden. Hier gaat dus informatie verloren. Bij de middelste opname, sterk onderbelicht, hebben we gedetailleerde informatie over de wolkenlucht. Of de rechter foto nog iets heeft bijgedragen, betwijfel ik.

Drama op de heide

Onderstaande foto maakte ik in het Dwingelder veld eind 2020. Het is het produkt van een HDR met drie belichtingen en een bewerking met Lightroom van de zwarte en witte tinten in de foto. Er zijn mensen die deze foto mooi vinden. Ik vind het zelf op de rand van kitsch.