Ik had er wel op gerekend dat mijn eerste serieuze digitale camera het een keer zou begeven na meer dan 100.000 sluiterbewegingen. Maar het was niet de sluiter die het begaf maar de software en de menu’s hielden er gewoon om onverklaarbare redenen mee op. Hij fotografeerde nog wel, maar je kon de foto’s niet bekijken op het toestel. Hij leek nu wel op een ouderwets fototoestel waarbij je de foto’s pas zag als ze van de fotowinkel kwamen. Hij heeft het 12½ jaar volgehouden. Had wel iets meer gekund, maar reparatie was niet meer de moeite waard. Hieronder een paar plaatjes van de verschillende jaren: 2014 op de eerste regel en 2026 op de laatste. Het zijn fotografisch niet allemaal hoogtepunten, maar ze geven wel een goede indruk van het leven in de laatste jaren. Ouders, die nog leven, vakanties in Schotland, Frankrijk en andere landen, het leven van onze kinderen en hun partners, corona-pandemie, vogels, libellen en last but not least de kleinkinderen in Noorwegen en Valkenburg.
De laatste foto uit deze camera is een versleten dagpauwoog, bijna net zo versleten als de camera zelf.
Het begin van de D7500
De tijd heeft niet stilgestaan. De D7500, die ik net al vervangende DX-camera heb gekocht, kan weer veel meer, heeft een kantelbaar scherm en kan draadloos foto’s overbrengen met snapbridge. Allemaal heel mooi, maar toch is een fototoestel meestal het minst belangrijke element van fotografie. Met mijn Nikon uit de late zestiger jaren kon je minstens even mooie foto’s maken en soms kan je met een heel eenvoudig mobieltje de mooiste foto’s maken. Ogen en hersenen zijn belangrijker dan camera’s.
De D7500 is eigenlijk alweer ouderwets. Binnenkort wordt er geen enkele spiegelreflex meer geproduceerd en zijn alle camera’s spiegelloos. Bij Nikon gaat het binnenkort alleen nog maar over de camera’s in de Z-serie. Wil je daar de beste resultaten mee bereiken, dan kan je er ook maar het best speciale lenzen met een Z-vatting bij kopen. Ik ben blij dat ik nog een aantal jaren met mijn grote lenzenverzameling kan fotograferen: op mijn D610 met vrijwel alle lenzen sinds 1977, met of zonder eigen lensmotor. Op de D7500 bijna alle lenzen met of zonder eigen motor, met uitzondering van AI-lenzen. Gelukkig zijn al mijn oudere lenzen AF-D-lenzen, die prima met de D7500 samenwerken. Maar ik zal ze weinig gebruiken, want ik heb handigere lenzen: met eigen focusmotor en stabilisatie.
Eén innovatie bij de D7500 gooit wat roet in het eten: het file-formaat voor NEF-bestanden is gewijzigd, zodat mijn oude LightRoom ze niet meer kan lezen. Even omzetten in DNG-bestanden lost het probleem op zodat ik geen duur Photoshop- en LightRoom-abonnement hoef te nemen met al die toeters en bellen die ik vrijwel nooit zal gebruiken.
Noot: vergelijking van camera’s
Mijn Nikon D7500 is een kleine verbetering ten opzichte van mijn oude D7100. De DxO-score is omhoog gegaan van 83 naar 86. De score van mijn full-frame D610 is nog een stuk hoger: 94. Wil je nog een betere kwaliteit dan scoort de D850 van €2700 nog een stuk beter: 100. Je hoeft daarvoor nog geen dure Z-camera te kopen zoals de Z8 van rond de €4000 of de Z7II van rond de €2500, allebei een DxO-score van 100. Een goede D610 (occasion) koop je al voor onder de €500. Ga je toch voor een Z-camera met een Z-lens, dan ben je een stuk duurder uit. Een Z-zoomlens 28-75 mm kost meer dan €1000. Samen met en Z7II heb je een mooi startpakket voor ongeveer €3500. Ik ga maar even door met mijn D610 met de 24-85 mm zoom (nieuw voor rond €500 te krijgen).
_____
