Het einde van een nieuw begin

Fietsziekte

RM4_0321.jpg
Fietsen in Ierland (1979)

In 1979 werd ik besmet met de fietsziekte. Die is nooit meer overgegaan. Met een in Londen gekochte tweedehands Peugeot fietste ik door Engeland en Ierland, een tocht van bijna 2500 km. Een goed begin is het halve werk.

 

RM4_0370.jpg
Met de fiets in Barcelona (1980)

In 1980 had ik een weddenschap afgesloten dat ik op een bepaalde dag in augustus met mijn fiets op de Ramblas van Barcelona zou staan. En zo geschiedde. Na een levensgevaarlijke tocht over bergen en door onverlichte tunnels stond ik daar. Twee jaar later fietste ik nog eens 2000 km naar Spanje. Petra en ik zetten deze traditie voort met fietstochten naar Frankrijk, Engeland en Ierland, totdat onze zoon geboren werd. Ik moest 15 jaar (tot ik bijna 57 was) wachten voordat deze zoon het van Petra wilde overnemen.

Vader en zoon

film1_0028.JPG
fietsen in Frankrijk (2005)

Mijn zoon en ik maakten tussen 2005 en 2009 vijf mooie fietstochten door Frankrijk, Noorwegen en Zwitserland. Tijdens de laatste tocht had mijn zoon veel meer energie dan ik. Verveeld stond hij regelmatig boven op een helling op zijn hijgende en puffende vader te wachten totdat die eindelijk boven was. Toen wij aan het eind van de fietstocht in de binnenstad van Basel vlak voor het vertrek van de nachttrein aan de fondue zaten, wisten we dat ook deze periode afgesloten was.

Een nieuwe start

Eenzaamheid

IMG_7381.JPG
Eenzaam

Wat nu? Na lang aarzelen besluit ik in 2010, het jaar dat ik 62 zou worden, de oude eenzame fietstraditie weer op te pakken. Ik neem de boot van IJmuiden naar Newcastle en begin daar door Noord Engeland richting Schotland te fietsen. Ik vind het heel vreemd zo alleen. De eerste dagen ben ik bang dat ik ga hallucineren. Ik ben helemaal niet gewend aan die eenzaamheid, maar elke dag voel ik me een stukje beter. Ik ontdek dat het toch heel ontspannend kan zijn een hele dag alleen naar de wind, het landschap en de regen te kijken en te luisteren.

Kamperen voor 60-plussers

Ik heb een minuscuul tentje gekocht, waar ik alleen languit liggend in pas. Zelfs om in te zitten is het te laag. Als ik tussen de caravans en een enkele bungalowtent sta met deze overdekte slaapzak voel ik me een oude gek van over de zestig, maar ik slaap uitstekend. Wel word ik een keer midden in de nacht wakker van een enorme explosie niet ver van mijn tent. Een paar vandalen hebben in Innerleithen een leegstaande caravan in brand gestoken, waarvan de gasflessen luid explodeerden. Steekvlammen van 20 meter hoog komen uit het al bijna uitgebrande dakloze karkas.

IMG_7483.JPG
Overblijfselen van mijnbouw

Ik maak een prachtige tocht richting Holy Island. Ik let goed op het bord “Holy Island Causeway Safe Crossing Times” zodat ik op de terugweg van het eiland niet door een meter water hoef te fietsen. Ik geniet van de mooie landweggetjes met bloeiende meidoorns. Ik repareer het lek dat een doorn van zo’n struik in mijn dikke fietsband had weten te priemen. Ik geniet van tea and scones in zaaltjes met vooral oude dames, kom tot mijn verbazing een Tibetaanse tempel tegen in Eskedalemuir. In rijd tientallen kilometers door kale ruige veenlandschappen met hier en daar een overblijfsel van oude mijnindustrie totdat ik weer in de buurt van Newcastle kom.

Schoenen in de regen

IMG_7509.JPG
Mijn tentje bij Wellhouse Farm

Na een eindeloze tocht door de stromende regen kom ik bij Wellhouse Farm aan, een camping 20 km ten Westen van Newcastle. Ik ben de enige kampeerder. In de motregen warm ik mijn chili con carne op. Het gekke is dat ik er met volle teugen van geniet, dit eenzame kamperen in de regen. Ik kan nog even droog zitten in een gemeenschappelijke ruimte maar dan ga ik maar slapen. Het wordt een zware nacht. Het waait hard en het regent voortdurend. De tent begint te lekken. Alles wordt vochtig. Mijn slaapzak wordt zwaar van het water maar is van binnen nog droog. Om een uur of vier ga ik even naar de WC. Dan zie ik dat ik mijn schoenen buiten heb laten staan. Ze staan vol water. Om zeven uur sta ik op. Dat wil zeggen: liggend in de tent trek ik een droge broek en droge trui aan. Dat zijn voor een 60-plusser best acrobatische toeren. Ik doe de kletsnatte slaapzak in een plastic zak en trek mijn kletsnatte schoenen aan. Alles ingepakt, inclusief natte tent. Na betaling van £5 voor deze verschrikkelijke nacht fiets ik richting Ferry Newcastle-IJmuiden.

IMG_7511.JPG
Breakfast!

In een buitenwijk van Newcastle bestel ik een heerlijk vet ontbijt van eieren, spek en worstjes met toast en fiets verder naar de boot, waar ik al mijn natte spullen in mijn hut te drogen leg. Ik trek mijn sandalen maar aan in plaats van mijn doorweekte schoenen.

Geen val maar een schuiver …

Ferry uit Newcastle

De volgende dag had het definitieve einde van mijn fietscarrière kunnen zijn. Ik ontbijt op de boot en ga even naar een winkeltje om iets voor Petra te kopen. Dan loop ik over de verschillende dekken. Met het cadeautje voor Petra in mijn hand loop ik zo’n typische trap met een stalen wafelpatroon op de treden af. Blijkbaar zijn mijn sandalen glad. Voordat ik het weet lig ik onderaan de trap, misschien wel 6 meter lager. Tijdens de val had ik het cadeautje in de lucht gehouden. Bezorgde mensen lopen naar me toe en vragen of ik hulp nodig heb, of ik niets gebroken heb. Nog verdoofd door de schrik zeg ik in keurig Engels: “Actually I did not fall, I only made a long slide.” Dat was correct. Ik had alleen boem-boem-boem-boem alle treden langs mijn rug voelen schuiven. Ik had niets gebroken. Ik had zelfs geen blauwe plekken. Alleen in het cadeautje – een blikken doosje met snoepjes – zat een grote deuk.

Weg met die tent

De volgende dag fiets ik door het mooie Noord Holland van IJmuiden naar Leiden en lever de snoepjes af. Ik ben nog heel. Ik heb sinds deze vakantie nog elk jaar een lange fietstocht gemaakt, maar het tentje heb ik voor heel weinig geld verkocht. Het was ook niets waard.

P.S.
Ik ben ook nooit meer met een tentje gaan fietsen, maar heb steeds in B&B’s en hostels overnacht. Met het fietsen ben ik vrolijk doorgegaan met lange tochten door Engeland/Schotland, Ierland, Duitsland/Frankrijk en Polen.

Leave a Reply

Your e-mail address will not be published. Required fields are marked *