Een huisje in Bourgogne

Het huis van Charlotte

Niet lang voor ons vertrek naar Frankrijk was het dan toch gelukt een huisje in Bourgogne te huren. Alles was al verhuurd op de verschillende websites die ‘gîtes’  op het Franse platteland aanbieden. Dan maar even AirBnB geprobeerd: bingo, we vonden nog een huisje. Beter: we vonden een groot huis, een verbouwde boerderij, met drie slaapkamers, twee badkamers, een gigantische zitkamer en een voor 12 personen ingerichte woonkeuken, in het gehucht Chalvron, iets meer dan 15 km van Vézelay.

Het huis in Chalvron

Het huis wordt beheerd door de Engelsman Robert, die 15 meter verder aan dezelfde straat een huis bezit. Het is eigendom van zijn in de Verenigde Staten wonende dochter Charlotte en haar man William.Het staat vol met de oude en soms heel persoonlijke spullen van de familie. Je bent in het huis van iemand anders.

Kamers

De woonkeuken

Het oude woongedeelte is tot  keuken omgebouwd en van de schuur heeft hij een gigantische meer dan 10 meter hoge zitkamer gemaakt. Twee slaapkamers en een badkamer komen uit op een balustrade die op de zitkamer met zware fauteuils en zelfs een piano uitkijkt. De kamer is zo groot dat er versieringen als een volledige roeiboot en een groot tapijt aan  de muur konden worden gehangen.

De zitkamer: gezicht vanaf de balustrade

Onze slaapkamer en badkamer bevond zich boven de keuken. Ook die slaapkamer had geen gebrek aan ruimte. In een nis vlak onder het dak stond als versiering een verzameling oude voorwerpen zoals een oude kinderwagen, en – last but not least – een historische motorfiets. In de ruime badkamer was er genoeg ruimte voor een grote naaimachine.

Chalvron

Uitzicht vanaf de kerk bij Chalvron

Chalvron is een gehucht van niets aan de rand van de Morvan in Bourgogne. Het is een aangenaam glooiend landschap. De bergen zijn nergens hoog, maar overal kronkelen de vaak steile wegen langs heuvels en riviertjes. Ik was blij dat ik hier niet hoefde te fietsen. Niet ver van Chalvron is het wereldberoemde Vézelay, maar het voordeel van  Chalvron is de totale afwezigheid van toerisme. Er is daar niets, niet eens een bakker.  De bakkerij ligt op 10 km afstand in het plaatsje Saint-Père, maar helaas was de bakker net overleden. Tijdelijk was er aan de overkant van de weg bij de ‘Vival’ brood te krijgen. Daar reed ik elke ochtend dan maar even heen. Onderweg kon ik dan even mijn WhatsApp en e-mail controleren, want in ons huis was geen internet en ook geen mobiel bereik.

De kerk van Saint-Aubin-des-Chaumes

Een van de mooiste plekjes bij Chalvron is de kerk uit de 15 eeuw van Saint-Aubin-des-Chaumes op heuvel met mooi uitzicht over het bourgondische landschap. Je kunt er wandelen. Verder is er niets te doen.

Robert

Robert, onze gastheer, is een excentrieke Engelsman uit Oxford. Hij houdt van praten en elke keer dat we hem tegenkomen, doet hij dat ook voluit. Zelf hoeven we niet veel te zeggen. Wij horen veel over zijn uitgebreide familie en over zijn hobby’s zoals het opknappen van oude auto’s, waarin hij ook regelmatig rijdt. Ook vertelt hij amusante verhalen over merkwaardige mensen die in Chalvron wonen. Hij vertelt over interessante gasten, zoals een volledig a-capella koor dat het huis als oefenruimte gebruikte. Bij een huisconcert konden de luisteraars op de balustrade bij de slaapkamers naar de mooie koormuziek luisteren. Hij knapt nog een paar fietsen voor ons op, waar we tenslotte niet op rijden: te slecht weer. Hij helpt ons met het perfect aanmaken van de gerieflijke houtkachel die in onze zitkamer staat. Hij wijst ons er met klem op dat we geen fruit in op de tafel of de grond mogen laten liggen om geen ‘lérots’ aan te trekken. Wij weten niet wat dat zijn. Hij beschrijft ze als een soort muizen met grote oren en ogen en een lange staart. Pas later zullen wij begrijpen wat hij daarmee bedoelde.  Zie daarvoor dit verhaal. 

____

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *