Stel geen vragen! Geef bevelen!

Aan de vergadertafel

Op donderdag zitten John en ik met een stel managers van de Volga papierfabriek rond een vergadertafel in Balakhna. John (die van

Volga Papierfabriek in Balakhna

tijd tot tijd mijn Engels in rudimentair Russisch vertaalt) geeft mij het woord. “Dr De Man will tell you what the project is all about.” Ik begin een verhaal waarin ik uitleg wat we zouden kunnen gaan doen en ik geef hun de mogelijkheid om ideeën in te brengen.

John raakt lichtelijk geïrriteerd. Hij geeft mij een trap tegen mijn schenen en corrigeert mijn optreden: “Don’t ask them questions! Tell them what to do instead! You are in Russia, not in Holland!”.

Papierproductie

Ik pas meteen mijn stijl aan en begin bevelen uit te delen. Het werkt. Vrij snel is er een plan voor het maken van een simpele website met aandacht voor milieu, veiligheid en andere sociale aspecten.

Zie ook mijn Engelse versie: https://blog2.rdeman.nl/135/

Bij vrienden

Die avond zijn we uitgenodigd bij Mikhail (Misha) en Galina. Toen John voor Volga werkte, kwam hij hen een keer tegen tijdens het joggen. Sindsdien zijn het goede kennissen van hem. We gaan naar een heel eenvoudige flat ergens in Nizhniy Novogorod.

Misha & Galina tijdens hun bezoek aan Leiden in september

Het bier staat koud en er is van allerlei eten. Natuurlijk versta  ik bijna niets van wat ze zeggen, maar het is gezellig. In Rusland is het belangrijk vrienden te hebben. Zij zijn het schild tegen de boze onbetrouwbare buitenwereld. Vriendschap heeft daardoor in Rusland iets klefs. We hebben vrij veel bier op als we de taxi terug nemen naar Balakhna. Daar overnachten wij in het ‘Witte Huis’, het gastenverblijf van Volga.

 

[geschreven in 2017]

Vervolg

Naar Nizhny Novgorod

Na bijna  drieënhalf uur vliegen land ik op Moskou Sheremetyevo. Ik ben al een paar keer eerder in Rusland geweest, maar het blijft spannend. Eerder was ik met Florian Nehm bij Volga in Balakhna, niet ver van Nizhny Novgorod. Om een of andere reden kwam een project over arbeidsveiligheid in de Russische papierindustrie daar niet op gang. Toch zag ik nog mogelijkheden voor een vervolg. Met John Park, een in Duitsland wonende Schotse consultant die een tijd voor Volga had gewerkt, werkte ik aan een bescheiden project voor het management in Balakhna. Ik zou helpen een website over ‘corporate social responsibility’ op te zetten.  John regelde dat mijn reis werd betaald en ik kreeg ook nog een symbolische vergoeding voor het werk.

Station van Nizhny Novgorod (foto 2003)

We zouden van de gelegenheid gebruik maken om naar Maiskles, een  belangrijke houtleverancier voor Volga papier te reizen. Wellicht konden we daar in samenwerking met het World Resource Institute in Washington iets ondernemen. Van al die plannen is nooit iets terecht gekomen, maar ze leverden de leukste reizen van mijn hele carrière op.

John Park (tijdens ontmoeting in Washington)

 

Ik kom zonder problemen door alle paspoort- en visaprocedures en liep naar de bar in de aankomsthal van het vliegveld. Daar zit John al achter een klein bier, malinkoye pivo. Hij bestelt er ook een voor mij. We praten nog over onze plannen en dan nemen we een taxi naar het treinstation.  We rijden vrij laat met een mooie trein naar Nizhny Novgorod, zo’n 420 km van Moskou. Er is een mooie ouderwetse restauratiewagen, met een ouderwetse keuken waar het vlees en de aardappels gebakken worden. Heerlijk eten met een glas bier erbij. Heerlijk die treinreizen door Rusland!

[geschreven in 2017]

Vervolg